Bł. Hanna Chrzanowska - patronka szkoły
(1902-1973)
Była polską pielęgniarką, działaczką charytatywną, pisarką, pedagogiem, instruktorką oraz prekursorką pielęgniarstwa rodzinnego, domowego, a także parafialnego.
W 1917 roku podjęła naukę w zakresie szkoły średniej w prywatnym, żeńskim gimnazjum sióstr urszulanek w Krakowie.
W 1920 roku zdała egzamin maturalny.
Rozpoczęła studia na polonistyce na Uniwersytecie Jagiellońskim, które przerwała, aby rozpocząć naukę w nowo otwartej Warszawskiej Szkole Pielęgniarstwa. Po ukończeniu nauki w tej Szkole wyjechała na stypendium do Francji i Belgii, aby tam kontynuować naukę.
Po powrocie w latach 1926-1929 pracowała w charakterze instruktorki w Uniwersyteckiej Szkole Pielęgniarek i Higienistek w Krakowie. Kilka lat później w ramach działalności Polskiego Stowarzyszenia Pielęgniarek Zawodowych uczestniczyła w przygotowywaniu projektu ustawy o pielęgniarstwie, która ostatecznie została uchwalona w roku 1935. Dwa lata później miała swój udział w powołaniu Katolickiego Związku Pielęgniarek Polskich. Pełniła funkcję wiceprzewodniczącej oraz członkini Zarządu Głównego Polskiego Stowarzyszenia Pielęgniarek Zawodowych. Od roku 1929 aż do wybuchu II wojny światowej pełniła funkcję redaktor naczelnej czasopisma „Pielęgniarka Polska”.
Po rozpoczęciu wojny Pani Hanna zgłosiła się w Krakowie do pracy w Polskim Komitecie Opiekuńczym, w trakcie której zajmowała się osieroconymi dziećmi, uchodźcami oraz więźniami. Już po wojnie pracowała jako kierowniczka działu pielęgniarstwa społecznego w Uniwersyteckiej Szkole Pielęgniarsko-Położniczej.
Prowadziła później zajęcia w Szkole Instruktorek Pielęgniarstwa w Warszawie, a w 1957 roku została dyrektorką Szkoły Pielęgniarstwa Psychiatrycznego w Kobierzynie. Kiedy placówka ta została zlikwidowana przeszła na wcześniejszą emeryturę. Nadal uczestniczyła w pracach Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego.
W Krakowie i na terenie archidiecezji udało jej się utworzyć placówki pielęgniarstwa parafialnego. Wspierali ją tak księża, jak i profesorowie, oraz oczywiście pielęgniarki. Rozwijając tę działalność współpracowała już później z kardynałem Wojtyłą. Papież Paweł VI odznaczył ją medalem Pro Ecclesia et Pontilice.
Opracowała podręcznik „Pielęgniarstwo w otwartej opiece zdrowotnej”.
Hanna Chrzanowska zorganizowała opartą o struktury kościelne i niezależną od państwa pomoc pielęgniarską w Polsce, w czym znalazła wsparcie u księdza Karola Wojtyły.
Chrzanowska zmarła 29 kwietnia 1973 roku.
W 1995 roku Katolickie Stowarzyszenie Pielęgniarek i Położnych zwróciło się do kardynała Franciszka Macharskiego z prośbą o wszczęcie jej procesu beatyfikacyjnego.
Hanna Chrzanowska została beatyfikowana 28 kwietnia 2018 roku, już za pontyfikatu papieża Franciszka.
